Nelis Engelbrecht

Wel, ek boer in die hartjie van Namakwaland 60 kilometer wes van Garies teen die kus. Ja-nee, blommewêreld, so ek gaan bietjie blog, 'n woord wat nog 'n vloekwoord is by ons, want van internet en rekenaars weet die meeste mense in my kontrei nie veel nie. Wel, ek probeer maar om nie te agter te raak met die tegnologie nie en is so bly die dae van "nommer asseblief" is verby, want ek kan onthou hoe ons Donderdagaande van die koshuis huis toe bel, en nadat jy 'n halfuur in die ry gestaan het moet jy hoor dat ant Hannie nog steeds op die foon is en dat jy maar met swaar gemoed weer agter in die ry moet gaan staan.

Wel, Namakwaland is so 'n mooi wêreld, maar jy moet hier grootword om hier te wil bly, want glo my, die wêreld kan vaal raak, swart! Jy moet net een keer in 'n droë jaar deur Namakwaland ry om net die blomme te waardeer in die lente. Hier kan dit eensaam raak, want die meeste boere se plase is baie kilometers uitmekaar en so raak ons maar honger vir gesels; dit verduidelik dan waarom die Namakwalanders as die vriendelikste mense in die land gesien word, ons verlang maar net mense. As julle in dié wêreld verdwaal moenie skaam wees om padaanwysings te vra nie, ons help tog te graag, jy sal tien teen een 'n koppie tee verniet kry.

Wel, ek is ver van die beskawing af, en my enigste wegkom kans van die plaas af is my rugby, ek speel tans vir Nuwerus-rugbyklub wat 'n ongelooflikke ondervinding is. Ons is klomp spelers van reg oor die kontrei, Sprinbok, Loeriesfontein, Vredendal, Vanrhynsdorp, Bitterfontein, Garies, en selfs van die Kaap. Ja-nee, nou wil julle seker weet hoe kry jy die spul bymekaar vir 'n oefening. Wel, dis die rede hoekom ons vir Nuwerus speel, ons oefen nie, ons kan nie, want die afstande is net te ver. So Saterdag skud jy maar jou maat se hand en draf op die veld op en speel 'n klipharde wedstryd. Ons was vir paar jaar die kampioene van Noordweste-liga so sonder oefen en al. Wat ons klub so uniek maak is die gees - dis nou ons daai, gou word die kitare uitgeruk en gesing dat g'n mens ons kan stil kry nie.

Fotografie is my nommer een-stokperdjie en het al Namakwaland al deur getoer om die beste foto's te neem. Ek ken al die plekke waar die mooi blomme staan en die wêreld het so baie roetes en agterpadjies wat sulke mooi blomme het, maar wat nooit gesien word nie.

Tot later dan
Nelis